Niemcy. Medal 1844 im. profesora Friedricha Creuzera na 40-lecie jego pracy na Uniwersytecie w Heidelbergu

Georg Friedrich Creuzer (10 marca 1771 – 6 lutego 1858) był niemieckim filologiem i archeologiem. 
Creuzer był jednym z głównych założycieli Seminarium Filologicznego utworzonego w Heidelbergu w 1807 roku. Académie des Inscriptions et Belles-Lettres w Paryżu mianowała go jednym ze swoich członków, a od wielkiego księcia Badenii otrzymał tytuł tajnego radcy.
Pierwszym i najsłynniejszym dziełem Creuzera była praca Symbolik und Mythologie der alten Völker, besonders der Griechen, w której utrzymywał, że mitologia Homera i Hezjoda pochodziła ze źródeł wschodnich poprzez Pelasgów i odzwierciedlała symbolikę starożytnego objawienia; jako próba pogodzenia z religią judeochrześcijańską była to, jak powiedział Walter Burkert, „ostatnia zakrojona na szeroką skalę i całkowicie bezskuteczna próba tego rodzaju”.
Dzieło to stało w sprzeczności z ideologią romantycznego nacjonalizmu, zgodnie z którą literatura i kultura były ściśle powiązane z pojęciem „Volk”, czego uosobieniem była koncepcja greckiej „kultury plemiennej” (Stammeskultur) Karla Otfrieda Müllera. Dla tego i kolejnych pokoleń „kluczem do zrozumienia stały się raczej pochodzenie i organiczny rozwój niż wzajemne wpływy kulturowe”.
Dzieło Creuzera zostało ostro zaatakowane przez Johanna Gottfrieda Jakoba Hermanna w jego Briefen über Homer und Hesiod oraz w liście skierowanym do Creuzera, Über das Wesen und die Behandlung der Mythologie; przez Johanna Heinricha Vossa w jego Antisymbolik; oraz przez Christiana Lobecka w jego Aglaophamus. Zostało jednak krótko pochwalone przez Hegla w jego Filozofii prawa.
źródło: wikipedia.org