Procesja Przenajświętszej Krwi w Brugii (hol. Heilig Bloedprocessie, fr. Procession du Saint-Sang) – coroczna procesja w święto Wniebowstąpienia (40 dni po Wielkanocy), prowadzona przez biskupa Brugii niosącego relikwię Krwi Świętej przechowywaną w bazylice Świętej Krwi. W 2009 roku procesja została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO Relikwia Krwi Świętej Relikwia Krwi Świętej to według podań krew Chrystusa otarta po ukrzyżowaniu z jego ciała przez Józefa z Arymatei. Relikwia jest umieszczona w kryształowej fiolce, a ta wewnątrz niewielkiego szklanego naczynia ozdobionego na każdym końcu złotą koroną. Relikwia przechowywana jest w tabernakulum w ołtarzu bocznym, ale jest regularnie wynoszona do adoracji przez wiernych. Według legendy relikwia ta została przywieziona do Brugii w czasie II wyprawy krzyżowej przez hrabiego flandryjskiego Thierry’ego Alzackiego, który otrzymał ją za przyzwoleniem patriarchy Jerozolimy z rąk króla Jerozolimy Baldwina III Jerozolimskiego. 7 kwietnia 1150 roku hrabia przybył do Brugii i przekazał relikwie kościołowi – relikwia spoczęła w bazylice Świętej Krwi. Jednak najstarsza wzmianka o relikwii Krwi Świętej w Brugii pochodzi z 1256 roku. Bardziej prawdopodobne jest jednak, iż relikwia przybyła ze stolicy Bizancjum Konstantynopola, który w 1204 roku został zdobyty przez krzyżowców pod wodzą hrabiego flandryjskiego Baldwina IX. W XII wieku relikwia Krwi Świętej, obok wielu innych relikwii Męki Pańskiej, miała być przechowywana w Kaplicy Marii pałacu Boukoleon w Konstantynopolu. Najprawdopodobniej Baldwin IX przesłał relikwię Krwi Świętej do Flandrii, gdzie o władzę rywalizowały jego córki Joanna Flandryjska i Małgorzata II Flandryjska. Najprawdopodobniej relikwia była udostępniania do adoracji przez wiernych jeszcze przed 1291 – z którego to roku pochodzą najstarsze wzmianki o procesji. Po 1303 roku pojawiły się opisy procesji obchodzącej mury miasta. W 1310 roku rada miasta Brugii podjęła decyzję o połączeniu obchodów związanych z adoracją Krwi Świętej z corocznym dwutygodniowym targiem (od 23 kwietnia do 22 maja), co przyczyniło się do zwiększenia liczby uczestników procesji. W 1310 roku papież Klemens V wydał bullę, w której nadawał odpust na pięć lat i 200 dni grzesznikom uczestniczącym pobożnie w procesji lub odwiedzającym bazylikę w ciągu 14 dni od przejścia procesji. W XV i XVI wieku, obok tradycyjnych scen biblijnych, zaczęto odgrywać scenki świeckie m.in. z udziałem figur olbrzymów. Od czasu zamieszek na tle religijnym, które towarzyszyły obchodom w 1578 roku, procesja nie opuszcza centrum miasta. W okresie rządów Kalwinistów w latach 1578–1584, kiedy procesja została zakazana, relikwia została ukryta w bezpiecznym miejscu. Procesja została wznowiona w XVII i XVIII wieku. Zakaz procesji został wprowadzony ponownie w okresie rządów francuskich w 1798–1819, a relikwia ukryta. W XIX wieku procesje ponownie kontynuowano. Do 1969 roku procesja odbywała się rankiem w pierwszy poniedziałek po 2 maja. W 1970 podjęto decyzję o przeniesieniu procesji na dzień święta Wniebowstąpienia (w 40. dniu od Zmartwychwstania Pańskiego), który jest w Belgii dniem wolnym od pracy. Przyczyniło się to zwiększenia liczby uczestników – procesja przyciąga około 30-45 000 uczestników. źródło: wikipedia.org

Bitwa nad Yser (francuski: Bataille de l`Yser, holenderski: Slag om de IJzer) była bitwą z czasów I wojny światowej, która miała miejsce w październiku 1914 roku pomiędzy miastami Nieuwpoort i Diksmuide, wzdłuż 35-kilometrowego (22 mil) odcinka rzeki Yser i kanału Yperlee, w Belgii. Linia frontu została utrzymana przez duże siły belgijskie, które zatrzymały niemieckie postępy w kosztownej bitwie obronnej. Zwycięstwo nad Yser pozwoliło Belgii zachować niewielki pas terytorium, podczas gdy Niemcy kontrolowały 95 procent belgijskiego terytorium, co uczyniło króla Alberta belgijskim bohaterem narodowym, podtrzymało dumę narodową i zapewniło miejsce dla upamiętnienia bohaterskiego poświęcenia przez następne sto lat. źródło: wikipedia Rzeka Yser, flamandzki Ijzer, mały strumień (48 mi [77 km] długości), wznoszący się na północnych zboczach piaskowcowych wzgórz Monts Cassell i de Récollets w północnej Francji i płynący łukiem przez prowincję Zachodnia Flandria, zachodnią Belgię, do Morza Północnego poniżej Nieuwpoort. Wydaje się, że do X wieku jej ujście rozciągało się aż do Loo (Lo), ale od tego czasu stopniowa melioracja zredukowała je do wąskiego potoku pływowego. Liczne kanały z okolicznych polderów odprowadzają wodę do rzeki, a śluzy w Nieuwpoort regulują jej głębokość, zarówno dla odpowiedniego ujścia, jak i dla żeglugi. Rzeka została skanalizowana na wschód od granicy francuskiej, ale przez długi okres letni nie jest żeglowna. Z Veurne łączy ją kanał Loo, a z Ypres kanał Yser (IJzer). W czasie I wojny światowej wzdłuż rzeki zatrzymano (październik 1914) niemiecki pochód w kierunku Calais i wybrzeża kanału La Manche. Po ewakuacji Antwerpii i Gandawy armia belgijska wycofała się nad Yser. Po 15 dniach desperackich walk (bitwa nad Yser), śluzy Nieuwpoort zostały zalane i sprawdziły Niemców; aliantom udało się wtedy zająć niepokonaną pozycję na lewym brzegu rzeki. źródło: britannica.com

Niemiecka inwazja na Belgię była kampanią wojskową, która rozpoczęła się 4 sierpnia 1914 roku. Wcześniej, 24 lipca, rząd belgijski zapowiedział, że w razie wybuchu wojny zachowa neutralność. Rząd belgijski zmobilizował swoje siły zbrojne 31 lipca, a w Niemczech ogłoszono stan podwyższonej gotowości (Kriegsgefahr). 2 sierpnia rząd niemiecki wystosował ultimatum do Belgii, żądając przejścia przez kraj, a wojska niemieckie zajęły Luksemburg. Dwa dni później rząd belgijski odrzucił żądania, a rząd brytyjski zagwarantował Belgii wsparcie militarne. Rząd niemiecki wypowiedział wojnę Belgii 4 sierpnia; wojska niemieckie przekroczyły granicę i rozpoczęły bitwę o Liège. Bitwa pod Liège (5-16 sierpnia 1914) [także po francusku: Bataille de Liège] była inauguracją niemieckiej inwazji na Belgię i pierwszą bitwą I wojny światowej. Miasto Liège było chronione przez pierścień nowoczesnych fortec tworzących pozycję obronną Liège, jedno z kilku ufortyfikowanych miast mających opóźnić inwazję, aby umożliwić wojskom z mocarstw, które zagwarantowały neutralność Belgii, pomoc armii belgijskiej w wyparciu najeźdźców. źródło: wikipedia

La Fleur de l`Orphelin Narodowe Dzieło Pomocy Sierotom Wojennym. W niedzielę 24 czerwca 1917 r. w Brukseli i na przedmieściach zostanie zorganizowana akcja sprzedaży kwiatów na rzecz Greater Brussels Committee of the National Aidwork for War Orphans. Mały kwiatek będzie sprzedawany za co najmniej 10 centymów belgijskich. Wszyscy właściciele krzewów kwiatowych, choćby najmniejszych, proszeni są o przekazanie swoich zbiorów kwiatów na rzecz dzieła pomocy. Dostawy będą z wdzięcznością przyjmowane w biurze Komitetu: 55, Liefdadigheidstraat. Karty uprawniające do zwolnienia z opłat będą sprzedawane za 5, 3 i 1,25 franka belgijskiego. Uprawniają one do otrzymania medalionu z kwiatem sierotki, który będzie dostępny w biurze od 26 czerwca, codziennie od 10 rano do południa. J.-E. Goossens Printworks Co. Ltd, Haberman-Straat, 27, Bruksela]. źródło: iwm.org.uk