Aktywne filtry

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1832 upamiętniający Unię Belgijsko - Francuską
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1832 upamiętniający Unię...

W 1832 r. Francja wsparła Belgię, uczestnicząc w oblężeniu Antwerpii, które było częścią następstw rewolucji belgijskiej. Oblężenie miało na celu usunięcie sił holenderskich z Cytadeli w Antwerpii. Podczas gdy francuskie wojsko odegrało kluczową rolę, belgijska armia również wzięła w nim udział, choć nie była bezpośrednio zaangażowana w walki w samej Cytadeli.
KOD: 5011042RMA
350,00 zł
Belgia, Filip Koburg (1837-1905) . Medal ok. 1840
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Filip Koburg (1837-1905) . Medal ok. 1840

Filip, książę Belgii, hrabia Flandrii, właśc. nid. Filips Eugenius Ferdinand Maria Clemens Boudewijn Leopold George , fr. Philippe Eugène Ferdinand Marie Clément Baudouin Léopold Georges de Saxe-Cobourg-Gotha (ur. 24 marca 1837 w Château de Laeken w Laeken, zm. 17 listopada 1905 w Brukseli) – książę belgijski, hrabia Flandrii, młodszy syn pierwszego króla Belgów – Leopolda I i Ludwiki Marii Orleańskiej (córki króla Francuzów – Ludwika Filipa I).  14 grudnia 1840 otrzymał tytuł hrabiego Flandrii. W 1869 został następcą tronu belgijskiego, gdyż jego brat, król Leopold II, nie miał synów. Hrabia Flandrii był jednak głuchy i z tego powodu zrezygnował z praw do tronu na rzecz swojego syna Baldwina. Po przedwczesnej śmierci Baldwina w 1891 następcą tronu został inny syn Filipa, książę Albert. W 1862 proponowano mu koronę Grecji, a w 1866 – tron Rumunii. Filip odmówił przyjęcia tych godności z tych samych powodów, z jakich zrezygnował z praw do tronu Belgii. Filip zmarł w 1905 w Brukseli i został pochowany w krypcie kaplicy pałacu Laeken. Jego syn – książę Albert został w 1909 królem Belgów jako Albert I.  źródło: wikipedia.org
KOD: 5011097RMA
300,00 zł
Belgia, Leopold I Koburg (1831-1865). Medal 1850 upamiętniający śmierć Ludwiki Marii Orleańskiej (1832-1850)
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I Koburg (1831-1865). Medal 1850 upamiętniający...

Louise-Marie d`Orléans (1832-1850), królowa Belgów, zmarła na gruźlicę 11 października 1850 r. w Ostendzie w Belgii. Cierpiała na tę chorobę od jakiegoś czasu, a jej stan zdrowia pogarszał się, zwłaszcza po nabożeństwie żałobnym w sierpniu 1850 r., podczas którego widziano, jak potrzebuje wsparcia podczas chodzenia. Przeniosła się do Ostendy nad morzem ze względu na świeże powietrze, ale ostatecznie uległa chorobie.  Miała zaledwie 38 lat. Znana ze swojej pobożności, czułości, hojności i dobroczynności, była głęboko opłakiwana przez rodzinę i ludzi. Chociaż nie podzielał jej katolickiej wiary i niestety nie był szczególnie wiernym mężem, król Leopold I szczerze opłakiwał swoją małżonkę i złożył jej wzruszający hołd: "Jej śmierć była święta, tak jak jej życie".
KOD: 5011098RMA
300,00 zł
Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1850, upamiętniający śmierć królowej Ludwiki Marii (Louise-Marie d`orléans)
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1850, upamiętniający śmierć...

Louise-Marie d`Orléans (1832-1850), królowa Belgów, zmarła na gruźlicę 11 października 1850 r. w Ostendzie w Belgii. Cierpiała na tę chorobę od jakiegoś czasu, a jej stan zdrowia pogarszał się, zwłaszcza po nabożeństwie żałobnym w sierpniu 1850 r., podczas którego widziano, jak potrzebuje wsparcia podczas chodzenia. Przeniosła się do Ostendy nad morzem ze względu na świeże powietrze, ale ostatecznie uległa chorobie.  Miała zaledwie 38 lat. Znana ze swojej pobożności, czułości, hojności i dobroczynności, była głęboko opłakiwana przez rodzinę i ludzi. Chociaż nie podzielał jej katolickiej wiary i niestety nie był szczególnie wiernym mężem, król Leopold I szczerze opłakiwał swoją małżonkę i złożył jej wzruszający hołd: "Jej śmierć była święta, tak jak jej życie".
KOD: 5011102RMA
400,00 zł
Belgia, Leopold II (1865-1909). Medal 1881 upamiętniający małżeństwo Rudolfa z Austrii i Stefanii z Belgii
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold II (1865-1909). Medal 1881 upamiętniający...

Księżniczka Stefania Klotylda Luiza Hermiona Maria Charlotta Koburg (21 maja 1864 - 23 sierpnia 1945) była belgijską księżniczką, która została księżniczką koronną Austrii poprzez małżeństwo z księciem Rudolfem, następcą tronu Cesarstwa Austro-Węgierskiego zawarte dnia 10 maja 1881.
KOD: 5011103RMA
250,00 zł
Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1861 upamiętniający Ministra Spraw Wewnętrznych Ch. Rogier uhonorowanego Krzyżem Żelaznym
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1861 upamiętniający Ministra...

Charles Latour Rogier (17 August 1800 – 27 May 1885) was a Belgian liberal statesman and a leader in the Belgian Revolution of 1830. He served as the prime minister of Belgium on two occasions: from 1847 to 1852, and again from 1857 to 1868.  On the outbreak of the insurrection at Brussels in August 1830, Rogier went there with a militia of about 300 citizens from Liege. In Brussels, he gained recognition as one of the most active among the patriot leaders, and his influence saved the town hall from pillage on 19 September. Five days later a commission administrative was formed, of which Rogier became president. The measures of this body and of its successor, the gouvernement provisoire, soon freed the greater part of the country from the Dutch troops.  źródło: wikipedia.org
KOD: 5011174RMA
400,00 zł
Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1851 upamiętniający Ministra Finansów Hubert Frère-Orban (1812- 1896)
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1851 upamiętniający Ministra...

Hubert Joseph Walthere Frere-Orban (Liege 1812 - Bruksela 1896) był prawnikiem i liberalnym politykiem ściśle zaangażowanym w tworzenie młodego państwa belgijskiego. Pełnił kolejno funkcje ministra robót publicznych i ministra finansów. W 1851 r. został uhonorowany tym medalem honorowym za swoje liczne osiągnięcia, wymienione na rewersie
KOD: 5011176RMA
250,00 zł
Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1833 upamiętniający Hrabiego Felixa de Merode (1791-1857)
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1838 upamiętniający Hrabiego...

Philippe Félix Balthasar Otto Ghislain, hrabia de Merode (13 kwietnia 1791 - 7 lutego 1857), znany jako Félix de Merode, był belgijskim politykiem. Urodzony w Maastricht, ojciec Merode był burmistrzem Brukseli w okresie, w którym współczesna Belgia stanowiła część Francji. Za czasów Pierwszego Cesarstwa Francuskiego Merode mieszkał w Paryżu. W 1809 r. poślubił Rosalie de Gramont, siostrzenicę markiza de Lafayette. Merode osiedlił się w południowej części Zjednoczonego Królestwa Niderlandów - współczesnej Belgii - i był jednym z przywódców rewolucji belgijskiej w 1830 roku. Służył w Tymczasowym Rządzie Belgii i w Belgijskim Kongresie Narodowym, który został wybrany w listopadzie 1830 roku. Merode został zaproponowany jako kandydat na tron nowo utworzonej Belgii, ale odmówił, ponieważ nie był księciem, a jedynie hrabią. Brat Merode, Frédéric, zginął podczas walk z siłami króla Wilhelma I po rewolucji. Wchodził w skład delegacji do Paryża, która starała się, aby Louis, książę Nemours, drugi syn króla Ludwika Filipa I, przyjął tron, ale to podejście zostało odrzucone przez francuskiego króla. Merode był powiernikiem ostatecznego króla, Leopolda I, i został ministrem stanu w 1831 roku. Służył jako minister spraw zagranicznych, wojny i finansów w latach trzydziestych XIX wieku. Zrezygnował ze stanowiska w 1839 r., ponieważ nie chciał podpisać traktatu londyńskiego przekazującego terytorium Belgii Królestwu Niderlandów. Charles Forbes René de Montalembert był jego zięciem, a polityczne idee Montalemberta były wspierane przez Merode. Jego syn Frédéric-François-Xavier Ghislain de Mérode służył jako minister papieża Piusa IX. źródło: wikipedia.org
KOD: 5011177RMA
300,00 zł
Belgia, Ostenda, Leopold II (1865-1909). Medal 1887 upamiętniający 100-lecie Towarzystwa Literackiego
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Ostenda, Leopold II (1865-1909). Medal 1887 upamiętniający...

Towarzystwo Literackie w Ostendzie to instytucja kulturalna w mieście, która obchodziła stulecie istnienia w 1887 roku. Pozostawiło po sobie ślad, w szczególności w postaci pamiątkowego medalu noszącego jego imię. Towarzystwo zostało założone w celu promowania literatury i kultury w Ostendzie. Przyczyniło się do ożywienia kulturalnego miasta w XIX wieku. Istnienie tego towarzystwa świadczy o znaczeniu literatury i kultury w rozwoju Ostendy na przestrzeni wieków. Towarzystwo jest nierozerwalnie związane z historią Ostendy, miasta portowego i nadmorskiego, które również cieszyło się bogatym życiem kulturalnym, w szczególności dzięki takim artystom jak James Ensor i Léon Spilliaert.
KOD: 5011182RMA
300,00 zł
Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1857 upamiętniający Hrabiego Felixa de Merode (1791-1857)
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1857 upamiętniający Hrabiego...

Philippe Félix Balthasar Otto Ghislain, hrabia de Merode (13 kwietnia 1791 - 7 lutego 1857), znany jako Félix de Merode, był belgijskim politykiem. Urodzony w Maastricht, ojciec Merode był burmistrzem Brukseli w okresie, w którym współczesna Belgia stanowiła część Francji. Za czasów Pierwszego Cesarstwa Francuskiego Merode mieszkał w Paryżu. W 1809 r. poślubił Rosalie de Gramont, siostrzenicę markiza de Lafayette. Merode osiedlił się w południowej części Zjednoczonego Królestwa Niderlandów - współczesnej Belgii - i był jednym z przywódców rewolucji belgijskiej w 1830 roku. Służył w Tymczasowym Rządzie Belgii i w Belgijskim Kongresie Narodowym, który został wybrany w listopadzie 1830 roku. Merode został zaproponowany jako kandydat na tron nowo utworzonej Belgii, ale odmówił, ponieważ nie był księciem, a jedynie hrabią. Brat Merode, Frédéric, zginął podczas walk z siłami króla Wilhelma I po rewolucji. Wchodził w skład delegacji do Paryża, która starała się, aby Louis, książę Nemours, drugi syn króla Ludwika Filipa I, przyjął tron, ale to podejście zostało odrzucone przez francuskiego króla. Merode był powiernikiem ostatecznego króla, Leopolda I, i został ministrem stanu w 1831 roku. Służył jako minister spraw zagranicznych, wojny i finansów w latach trzydziestych XIX wieku. Zrezygnował ze stanowiska w 1839 r., ponieważ nie chciał podpisać traktatu londyńskiego przekazującego terytorium Belgii Królestwu Niderlandów. Charles Forbes René de Montalembert był jego zięciem, a polityczne idee Montalemberta były wspierane przez Merode. Jego syn Frédéric-François-Xavier Ghislain de Mérode służył jako minister papieża Piusa IX. źródło: wikipedia.org
KOD: 5011187RMA
300,00 zł
Belgia, Filip Koburg (1837-1905) . Medal ok. 1840
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Filip Koburg (1837-1905) . Medal ok. 1840

Filip, książę Belgii, hrabia Flandrii, właśc. nid. Filips Eugenius Ferdinand Maria Clemens Boudewijn Leopold George , fr. Philippe Eugene Ferdinand Marie Clément Baudouin Léopold Georges de Saxe-Cobourg-Gotha (ur. 24 marca 1837 w Château de Laeken w Laeken, zm. 17 listopada 1905 w Brukseli) – książę belgijski, hrabia Flandrii, młodszy syn pierwszego króla Belgów – Leopolda I i Ludwiki Marii Orleańskiej (córki króla Francuzów – Ludwika Filipa I).  14 grudnia 1840 otrzymał tytuł hrabiego Flandrii. W 1869 został następcą tronu belgijskiego, gdyż jego brat, król Leopold II, nie miał synów. Hrabia Flandrii był jednak głuchy i z tego powodu zrezygnował z praw do tronu na rzecz swojego syna Baldwina. Po przedwczesnej śmierci Baldwina w 1891 następcą tronu został inny syn Filipa, książę Albert. W 1862 proponowano mu koronę Grecji, a w 1866 – tron Rumunii. Filip odmówił przyjęcia tych godności z tych samych powodów, z jakich zrezygnował z praw do tronu Belgii. Filip zmarł w 1905 w Brukseli i został pochowany w krypcie kaplicy pałacu Laeken. Jego syn – książę Albert został w 1909 królem Belgów jako Albert I.  źródło: wikipedia.org
KOD: 5011188RMA
300,00 zł
Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1859, upamiętniający Pierre Francois Xavier de Ram
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1859, upamiętniający Pierre...

Pierre François Xavier de Ram Z Encyklopedii Katolickiej Urodzony w Louvain 2 września 1804; zmarł tam 14 maja 1865; belgijski historyk i rektor Katolickiego Uniwersytetu w Louvain. Należał do starożytnej rodziny, pochodzącej z prowincji Zelandia. De Ram wstąpił do seminarium w Mechlin, gdzie został wyświęcony w 1827 roku. W trudnym okresie, gdy król Holandii Wilhelm I prowadził kampanię przeciwko katolickiej wierze i tradycjom Belgów, a de Ram był jeszcze młody, wziął czynny udział w walce prowadzonej przez belgijskie duchowieństwo przeciwko rządowi Holandii, publikując ponownie XVIII-wieczne dzieła, w których w serii badań historycznych obalających doktryny Józefa II zwalczał ucznia tego ostatniego, króla Wilhelma I. Następnie został mianowany opiekunem ksiąg diecezjalnych i profesorem w seminarium biskupim w Mechlinie. Aby powstrzymać rozprzestrzenianie się protestantyzmu w Holandii, współpracował z ruchem publikującym dzieła religijne, wydając "Levens von de voornaemste Heyligen en roemweerdige peersonen der Nederlanden” (Żywoty najwybitniejszych świętych i osobistości Holandii). Przez wiele lat zajmował się głównie hagiografią i opublikował wydanie "Żywotów świętych” Butlera (Louvain, 1828-35). W latach 1828-1858 ukazał się "Synodicon Belgicum”, zbiór niepublikowanych dokumentów dotyczących kościelnej historii Holandii od czasów Filipa II (Louvain, 4 tomy, in quarto). Książki te spotkały się z gorącym uznaniem i wykazały niezwykłe umiejętności. Jego pozycja jako opiekuna rejestrów w znacznym stopniu ułatwiła mu badania. Potem nadeszła belgijska rewolucja 1830 roku. Nic nie trzeba mówić o politycznych i filozoficznych poglądach de Rama, ponieważ są one jedynie drugorzędnymi cechami jego kariery. Najbardziej znany jest jako płodny pisarz historyczny oraz odnowiciel i pierwszy rektor Katolickiego Uniwersytetu w Louvain. Podczas swojej kadencji wykazał się niezwykłym talentem organizacyjnym i administracyjnym. Nadal kontynuował swoje badania historyczne, a historia uniwersytetu została przez niego opisana w licznych monografiach. W tym celu miał do dyspozycji materiały znajdujące się w Archiwum Narodowym w Brukseli. Po reorganizacji bollandystów de Ram zaprzestał pracy nad hagiografią, ale nadal tworzył prace z zakresu historii kościelnej i uniwersyteckiej. De Ram był aktywnym członkiem "Académie Royale de Belgique” i zagranicznym współpracownikiem Akademii Bawarskiej. Pełna lista jego prac podana w "Bibliographie de l`Universite` Catholique de Louvain” (Louvain, 1880) obejmuje 205 tomów. Wiele z nich ma znaczną długość, a większość zawiera dotychczas niepublikowane prace o dużej wartości. Wśród wielu hołdów składanych historykowi, ten Gacharda, znanego opiekuna krajowych rejestrów, wyróżnia się szczerością i ciepłem. Jak dotąd nie ukazała się żadna kompletna biografia de Rama, choć biorąc pod uwagę jego wpływową pozycję i ważną pracę, wzbudziłaby ona niemałe zainteresowanie. źródło: catholicity.com
KOD: 5011190RMA
350,00 zł
Belgia, Bruksela, Leopold I (1831-1865). Medal upamiętniający Charles de Brouckere (1796-1860)
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Bruksela, Leopold I (1831-1865). Medal 1860 upamiętniający...

Jonkheer Charles Joseph Marie Ghislain de Brouckere (18 stycznia 1796 - 20 kwietnia 1860) był belgijskim szlachcicem, liberalnym politykiem i burmistrzem Brukseli. Urodzony w Brugii, starszy brat przyszłego premiera Belgii Henri de Brouckere, Charles wszedł do polityki w okresie, gdy współczesna Belgia stanowiła południową część Zjednoczonego Królestwa Niderlandów. Pracował jako bankier w Maastricht i był przedstawicielem prowincji Limburg w drugiej izbie parlamentu. Podczas rewolucji belgijskiej w 1830 r. De Brouckere był członkiem partii frankofilskiej i frankofońskiej, która opowiadała się za aneksją przez Francję. W nowo niepodległej Belgii pełnił funkcję ministra finansów, ministra spraw wewnętrznych i ministra wojny przez krótkie okresy w 1831 roku. Wykładał jako profesor na Wolnym Uniwersytecie Brukselskim, a w 1848 r. został burmistrzem Brukseli, którą to funkcję pełnił nieprzerwanie aż do śmierci. Został pochowany na cmentarzu w Brukseli. Dziedzictwo De Brouckere był odpowiedzialny za znaczącą odnowę urbanistyczną Brukseli, w tym stworzenie sieci wodociągowej, a także pierwszych bulwarów w mieście. Place de Brouckere/De Brouckereplein i stacja metra De Brouckere w centrum Brukseli zostały nazwane jego imieniem. źródło: wikipedia.org
KOD: 5011217RMA
300,00 zł
Belgia, Leopold II (1865-1909). Medal 1872 upamietniający Inaugurację Monumentalnych Obrazów w Muzeum Antwerpii
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold II (1865-1909). Medal 1872 upamietniający...

Nicaise De Keyser (1813 - 1887) Nicaise de Keyser był belgijskim malarzem, tworzącym głównie obrazy historyczne i portrety, który był jedną z kluczowych postaci belgijskiej szkoły malarstwa romantyczno-historycznego. Malarstwa uczył się w Akademii Sztuk Pięknych w Antwerpii pod kierunkiem Jozefa Jacobsa i Mattheusa Ignatiusa van Bree. Po 1835 roku odbył wiele podróży, w tym do Anglii i Szkocji, Paryża i Włoch. Ożenił się z malarką rodzajową Isabellą Telghuys 6 października 1840 roku. W 1846 roku został wybrany do National Academy of Design jako honorowy akademik. Kiedy w 1855 roku czołowy belgijski malarz romantyczny Gustave Wappers zrezygnował ze stanowiska dyrektora Akademii w Antwerpii, de Keyser zastąpił go na tym stanowisku. Podobnie jak w przypadku prac innych belgijskich malarzy historycznych, takich jak Edouard de Biefve, Ernest Slingeneyer i Louis Gallait, obrazy historyczne Nicaise de Keyser cieszyły się szczególnym uznaniem w niemieckojęzycznej Europie. De Keyser regularnie podróżował do Niemiec, a w 1873 roku został odznaczony słynnym pruskim orderem "Pour le Mérite". Pomimo wielkiego sukcesu i sławy za życia, jego twórczość, podobnie jak innych belgijskich malarzy romantycznych, została szybko zapomniana w XX wieku. Miał wielu uczniów, takich jak Léon Abry, Alois Boudry, Edgard Farasyn, Godfried Guffens, Edouard Hamman, Joseph Lies, George du Maurier, Karel Ooms, Ferdinand Pauwels, Edward Portielje, Jan Swerts, Eliza Turck, Alexis Van Hamme, Jan Verhas, Frans Verhas i Charles Verlat. źródło: artvee.com
KOD: 5011218RMA
350,00 zł
Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1839 ku czci Nicaise de Keyser (1813–1887)
  • Nowy
Szybki podgląd

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1839 ku czci Nicaise de Keyser...

Nicaise De Keyser (1813 - 1887) Nicaise de Keyser był belgijskim malarzem, tworzącym głównie obrazy historyczne i portrety, który był jedną z kluczowych postaci belgijskiej szkoły malarstwa romantyczno-historycznego. Malarstwa uczył się w Akademii Sztuk Pięknych w Antwerpii pod kierunkiem Jozefa Jacobsa i Mattheusa Ignatiusa van Bree. Po 1835 roku odbył wiele podróży, w tym do Anglii i Szkocji, Paryża i Włoch. Ożenił się z malarką rodzajową Isabellą Telghuys 6 października 1840 roku. W 1846 roku został wybrany do National Academy of Design jako honorowy akademik. Kiedy w 1855 roku czołowy belgijski malarz romantyczny Gustave Wappers zrezygnował ze stanowiska dyrektora Akademii w Antwerpii, de Keyser zastąpił go na tym stanowisku. Podobnie jak w przypadku prac innych belgijskich malarzy historycznych, takich jak Edouard de Biefve, Ernest Slingeneyer i Louis Gallait, obrazy historyczne Nicaise de Keyser cieszyły się szczególnym uznaniem w niemieckojęzycznej Europie. De Keyser regularnie podróżował do Niemiec, a w 1873 roku został odznaczony słynnym pruskim orderem "Pour le Mérite". Pomimo wielkiego sukcesu i sławy za życia, jego twórczość, podobnie jak innych belgijskich malarzy romantycznych, została szybko zapomniana w XX wieku. Miał wielu uczniów, takich jak Léon Abry, Alois Boudry, Edgard Farasyn, Godfried Guffens, Edouard Hamman, Joseph Lies, George du Maurier, Karel Ooms, Ferdinand Pauwels, Edward Portielje, Jan Swerts, Eliza Turck, Alexis Van Hamme, Jan Verhas, Frans Verhas i Charles Verlat. źródło: artvee.com
KOD: 5011219RMA
400,00 zł
Powrót do góry