Aktywne filtry

Belgia, Roeselare / Roulers, Leopold II (1865-1909). Medal 1868 ku...

Alexandre Rodenbach (1786–1869) był niewidomym belgijskim przemysłowcem i politykiem. Znany jest z założenia browaru Rodenbach w 1820 roku oraz z filantropijnego zaangażowania w działalność na rzecz niewidomych, na którą sam cierpiał przez całą swoją karierę. W 1820 roku kupił mały browar w swoim rodzinnym mieście. Browar ten przyjął nazwę Rodenbach i działał aż do przejęcia w 1998 roku przez Palm Breweries. Piwo hołdownicze browaru nosi nazwę Alexandre Rodenbach na cześć założyciela. Zaangażował się politycznie około 1826 roku w katolicki ruch opozycyjny przeciwko królowi Wilhelmowi, głównie poprzez petycje. Zyskał przydomek "ślepiec z Roeselare”. Wraz z braćmi Pierrem i Constantinem pomogli założyć ruch "Katolicy Holandii”. W tym samym czasie Alexandre kontynuował pracę z niewidomymi, promując metody nauczania i szkoły katolickie. W 1830 roku Aleksander i jego brat Konstantyn zaangażowali się w politykę, działając w ruchu katolickim, i zasiadali w Izbie Deputowanych jako kongresmeni. Aleksander został ponownie wybrany na to stanowisko do maja 1866 roku. Wśród swojej działalności politycznej, Aleksander brał udział w założeniu Instytutu dla Niewidomych i Głuchoniemych w Brukseli, zarządzał kryzysem tyfusu i głodu w latach 1846-1847 oraz był członkiem Belgijskiej Wysokiej Komisji Rolnictwa. Zmarł w Rumbeke w 1869 roku. Od 1844 roku do śmierci w 1869 roku był burmistrzem Rumbeke. źródło: wikipedia.org
KOD: 5011228RMA
300,00 zł

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1845 ku czci Eugeniusza Sue za...

Marie-Joseph "Eugene” Sue (26 stycznia 1804 – 3 sierpnia 1857) był francuskim powieściopisarzem. Był jednym z kilku autorów, którzy spopularyzowali gatunek powieści w odcinkach we Francji dzięki swojej niezwykle popularnej i szeroko naśladowanej powieści "Tajemnice Paryża”, publikowanej w gazecie w latach 1842–1843. Żyd wieczny tułacz (Le Juif errant). Trzymająca w napięciu historia walki o spadek po tragicznie zmarłym hrabim Renneponcie. Akcja osadzona jest w latach 30-tych XIX wieku. Potomkowie hrabiego Renneponta należą do różnych warstw społecznych. Rozproszeni po całym świecie, nie zdają sobie sprawy, że zostali spadkobiercami jego ogromnej fortuny. Zgodnie z wolą hrabiego zdążają do Paryża, gdzie wspólnie otworzą testament. Nie są świadomi czyhającego na nich niebezpieczeństwa. Powieść jest ciągiem sensacyjnych przygód, porwań, intryg i zbrodni. źródło: wikipedia.org 
KOD: 5011229RMA
400,00 zł

Belgia, Leopold I (1831-1865). Medal 1842 za publikację "Nowego...

Auguste Wahlen (1785–1850), urodzony w Brukseli wydawca i autor, znany ze swojego wkładu w belgijskie dzieła encyklopedyczne i encyklopedyczne XIX wieku. Najbardziej znany jest z "Nouveau Dictionnaire de la Conversation”, kluczowego dzieła kulturowego swoich czasów. Autor licznych litografów. Auguste Wahlen, drukarz z Brukseli, zlecił wybicie sobie medalu z popiersiem na awersie, z okazji nowego wydania "Nowego słownika konwersacji”. W ten sposób chciał przede wszystkim zwiększyć sprzedaż. Medale brązowe były przeznaczone dla sprzedawcy, który pozyskał najwięcej prenumerat. Trzy srebrzone egzemplarze były przeznaczone dla belgijskiej i zagranicznej księgarni oraz dla osoby prywatnej, która złożyła najwięcej zamówień. Ostatecznie, złoty medal trafił do osoby lub księgarni, która sprzedała najwięcej książek. Źródło: mskgent.be
KOD: 5011232RMA
400,00 zł

Belgia, Tournai/Doornik, Leopold I (1831-1865). Medal 1852 ku czci...

Augustin Dumon-Dumortier, urodzony 4 grudnia 1791 roku w Lille, zmarł 28 stycznia 1852 roku w Tournai, był belgijskim przemysłowcem, dyplomatą i liberalnym mężem stanu. Syn kupca z Lille, Augustin Dumon został handlarzem i producentem cukru. Osiedlił się w Tournai po ślubie z Euphrosine Dumortier, córką Pierre`a Ignace`a Josepha Dumortiera, bogatego przemysłowca z Tournai, i Euphrosine de Rasse (siostrą Charlesa-Henri-Josepha de Rasse). Zostali rodzicami Auguste i Henriego. Jego wnuczka, Berthe de Grand Ry, wyszła za mąż za wicehrabiego Alfreda Simonisa. Znaturalizowany przez rząd tymczasowy 5 listopada 1830 roku, Augustin Dumon-Dumortier został radnym Tournai w tym samym roku. Wybrany senatorem okręgu Tournai w 1835 roku, zasiadał w Izbie Wyższej aż do śmierci. Król trzykrotnie proponował mu objęcie kierownictwa nad sprawami państwa, jednak Dumon-Dumortier odrzucił tę propozycję. W latach 1847–1848 był krótko gubernatorem prowincji Hainaut, a w latach 1848–1852 pełnił funkcję burmistrza Tournai i przewodniczącego Senatu Belgii od 27 czerwca 1848 roku do 28 stycznia 1852 roku. W 1849 roku został wysłany do Holandii jako minister pełnomocny, aby uczestniczyć w koronacji Wilhelma III. źródło: wikipedia.org
KOD: 5011234RMA
250,00 zł

Szwajcaria, Genewa. Medal 1878 upamiętniający 100 Rocznicę Śmierci...

Jan Jakub Rousseau. Cały świat uczył, jak wychowywać dzieci, ale własne potomstwo oddał do przytułku (aut. Anna Winkler) Jego prace do dzisiaj stanowią kanon literatury poświęconej edukacji. On sam pozował na "nauczyciela cnoty”, a matki nawoływał do czułej opieki nad dziećmi, podkreślając, jak ważne jest choćby karmienie piersią. Własnym potomkom odmówił jednak wszystkiego, porzucając je na łaskę państwa. I wcale nie czuł wyrzutów sumienia. Właściwie od momentu swojego publicznego debiutu, czyli od Rozprawy o naukach i sztukach, która ukazała się w 1750 roku, Jan Jakub Rousseau przyjął postawę krytyczną i moralizatorską. Zasłynął dzięki bezkompromisowej tezie, że cywilizacja przyniosła ludzkości jedynie szkodę, a nie pożytek.  Jego zdaniem postęp bynajmniej nie rozwinął ludzkich obyczajów i nie sprawił, że człowiek stał się lepszy – wręcz przeciwnie. Idąc tym tropem, w wielu swoich dziełach wzywał do naprawy i pouczał, jak należy żyć. Nie inaczej było w przypadku wydanego w 1762 roku traktatu Emil, czyli o wychowaniu. Emil, do dzisiaj chętnie czytany, zawiera wiele wskazówek dotyczących takiego wychowania dzieci, by możliwie chronić ich "naturalność” i wrodzone dobro, a jednocześnie tak nimi pokierować, by nauczyły się radzić sobie w życiu. Nie ulega wątpliwości, że ze strony wychowawcy wymaga to dużego nakładu czasu, sił i uwagi. Rousseau w książce podkreślał także, jak ważne są stosunki dzieci z rodzicami. Naciskał na to, by zaprzestano korzystania z popularnych w jego czasach wśród wyższych sfer mamek, karmiących niemowlęta piersią w zastępstwie prawdziwych matek.  Poglądy tego typu w XVIII wieku z wielu względów wydawały się rewolucyjne. Publikacja niemal natychmiast trafiła do indeksu ksiąg zakazanych.  Ale skandal wśród śmietanki towarzyskiej Paryża wywołało jeszcze jedno: powszechnie było wiadomo, że Rousseau, pozujący właśnie na "prawodawcę wychowania”, swoje własne dzieci oddał do przytułku. źródło: wielkahistoria.pl
KOD: 5011236RMA
250,00 zł

Polska, PRL (1952-1989). Medal za Dobrą Współpracę dla Dobra...

Państwowe Zakłady Konfekcyjne nr 7 w Piławie Górnej; Piławskie Zakłady Przemysłu Odzieżowego w Piławie Górnej; Zakłady Przemysłu Odzieżowego "Bobo” S.A. w Piławie Górnej (1945 - 1999) W związku z trudnościami w sprzedaży dotychczasowego asortymentu - od roku 1956 – zakłady zaczęły produkcję odzieży dziecięcej i sportowej. W roku 1964 ubiory oraz bielizna dziecięca stanowiły łącznie 90% całości produkcji. Zarządzeniem Nr 34/0/67 Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 20 września 1967 roku w sprawie zmiany nazw przedsiębiorstw państwowych zgrupowanych w Zjednoczeniu Przemysłu Odzieżowego dokonano zmiany nazwy zakładu na: Zakłady Przemysłu Odzieżowego "Bobo” w Piławie Górnej. Nazwę "Bobo” wymyślił Bolesław Olszewski, wieloletni dyrektor Zakładów Przemysłu Odzieżowego - jednowyrazowa nazwa była wtedy konieczna, aby wejść z wyrobami na rynki Europy Zachodniej. Nazwa - Zakłady Przemysłu Odzieżowego "Bobo” - w trafny sposób definiowała wówczas, co i dla kogo produkowano w Piławie Górnej. W latach 70 – tych doszło do przekształcenia się firmy z jednozakładowego przedsiębiorstwa w jednostkę wielozakładową.  źródło: szukajwarchiwach.gov.pl
KOD: 5013071
50,00 zł

Francja. Napoleon I Bonaparte, medal upamiętniający bitwę pod...

Bitwa pod Frydlandem ma szczególne miejsce w polskiej historii, mimo że jest stosunkowo mało znanym epizodem wojen napoleońskich, bowiem jej pochodną było utworzenie Księstwa Warszawskiego i powiedzenie "Pijany jak Polak” - saoul comme un Polonais / soul comme un Polonais - popularne powiedzenie francuskie. Oznacza kogoś, kto mimo spożycia większej ilości alkoholu zachowuje sprawność fizyczną i trzeźwe myślenie, czyli człowieka z tzw. "mocną głową”, ewentualnie kogoś, kto charakteryzuje się nadprzeciętną odwagą i brawurą. W Bitwie pod Frydlandem brali udział żołnierze dowodzeni przez generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Po bitwie zarządzono odpoczynek. Nastąpiło rozluźnienie dyscypliny. Pijaństwo trwało podobno trzy dni. Niespodziewanie Rosjanie rozpoczęli kontratak. Okazało się wtedy, że jedynie oddziały polskie były w stanie brać udział w walce. Udało im się powstrzymać nieprzyjaciela i osłonić resztę czasowo niezdolnej do boju armii. Napoleon miał w rozkazie dziennym następnego dnia napisać: "Jeżeli już macie pić, to pijcie jak Polacy”. Znaczenie bitwy pod Frydlandem: "14 czerwca, w rocznicę bitwy pod Marengo, rozegrała się fatalna bitwa pod Frydlandem między Rosjanami a Francuzami .... Masakra była straszna: według francuskich biuletynów Rosjanie pozostawili na polu od 15 do 18 tysięcy zabitych. W tej katastrofalnej bitwie i odwrocie Rosjanie stracili dużą część swojej artylerii i prawie wszystkie magazyny i amunicję na linii o długości 120 mil. A bitwa pod Frydlandem nie była mniej decydująca niż pod Austerlitz i Jeną, ani jej konsekwencje mniej zgubne dla niepodległości Europy." Laskey str. 141-142
KOD: 5013150RMA
2 000,00 zł